
อีกไม่กี่วัน ก็จะหมดปี พ.ศ. 2552 แล้ว ช่วงใกล้ปลายปีแบบนี้ "ชีพจร" จะลงเท้าผมบ่อย ด้วยแต่ละห้างต่างตกแต่งร้านค้าเพื่อดึงดูดลูกค้าในเทศกาลสำคัญนี้ ผมเลยต้องไปเก็บข้อมูลการตลาด ส่วนหนึ่งเพื่อทำหนังสือและอีกส่วนก็คงต้องเก็บ"เรื่องราว" ไปบรรยายในชั้นเรียนผู้ประกอบการ ฯ ซึ่งก็มีผู้ทาบทามให้เตรียมตัวไว้แล้วเหมือนกัน

"ยักษ์" ไม่ใช่เฝ้าวัดเพียงอย่างเดียว ยุคสมัยนี้ เข้าไปเฝ้าห้างสรรพสินค้าเพื่อช่วยดึงคนด้วย

กระแส รักษ์โลกยังไม่มีตก โดยเฉพาะปีหน้า ภาครัฐและเอกชนคงจับมือร่วมกันรณรงค์อย่างหนัก เพราะขยะยังคงเพิ่มขึ้นทุกวัน และหน้าหนาวปีนี้ ก็ยังรู้สึกอุ่น..

ผมชอบไอเดียผนังแบบนี้ครับ ไม่ต้องใช้มอเตอร์ไฟฟ้า อาศัยพลังงานลม ก็ทำให้เกิดความเคลื่อนไหว สร้างความน่าสนใจได้

"กรุงเทพฯ" ดูท่าว่าจะไม่ยอมหลับจริงๆ

การใช้รูปแบบอักษร เพื่อสร้างอาณาเขตก็เป็นความคิดที่ไม่เลว

จำได้ว่าสมัยเด็กๆ ชอบดูการ์ตูนหุ่นยนต์ เช่น มาซิงก้า, เก็ตเตอร์ทรี แต่สมัยนี้ต้อง "กันดั้ม" ลูกเดียว!

หุ่นจำลองช่วยสร้างเสริมจินตนาการของเด็ก แต่คนซื้อคงต้องกระเป๋าหนาพอสมควร เพราะเห็นเล็กๆ แบบนี้ราคาต้องไม่หย่อนกว่าครึ่งหมื่นแน่นอน

ผมชอบดูหุ่นสู้กันมากกว่า อย่างน้อย "คน" จะได้ไม่เจ็บตัว! แล้วไม่ต้องมาเสียใจภายหลังว่า ไม่น่าพลั้งมือทำเขาเจ็บหรือตายเลย....

ว่ากันไปตามจินตนาการ....

โลโก้หน้าศูนย์การค้า (คงเดาได้ว่าเป็นห้างอะไร?) ยามค่ำคืน

สมัยเรียนประถม ชอบหนีโรงเรียนมาเที่ยวราชดำริ โดยเฉพาะ "ไดมารู" เป็นห้างโปรดที่ชอบเข้าไปสำรวจ แต่ตอนนี้ไม่รู้ไปอยู่ไหนแล้ว?

สวัสดีปีใหม่ 2553 ครับ .......ชาวไทย....และขอบคุณทุก ส.ค.ส. และของขวัญที่ส่งมาอวยพร ขอให้ทุกท่านได้รับพรนั้นกลับไปเช่นกัน โดยเฉพาะ "คุ๊กกี้" จาก คุณธนิต วิริยะรังสฤษฏ์ บรรณาธิการบริหาร นิตยสาร "อีคอมเมิร์ช" อร่อยมากครับ...
0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น